Drie overpeinzingen

(Titel aangepast op verzoek)
Vaak regende het, dan het stormt het weer.
Nu is het geweldig mooi en zonnig weer maar iezig koud. Brrr..
Het fietsen gaat wel door, sommige moeten wel, maar het is soms wat behelpen en aanpassen.

Naar aanleiding van blogs VeloTejo en Quest147 kreeg ik wat onderwerpen aangedragen wat mij (en kennelijk andere ook) bezig houdt.
Ik vond het nodig mijn uitlating daar hier ook maar eens onder de aandacht te brengen.
Lekker zeuren dus. Waarom? Geen idee om dat ik daar zin in heb.
In afwachting van weer een goed reisverhaal dus maar wat beschouwingen.

Moutainbiken zonder bergen of Blubberfietsen! 

Bij ons achter in het bos worden bijna maandelijks van dat soort 'tochten' gehouden. Veel geschreeuw en kabaal. Je schrikt je het apelazerus als ze bijna letterlijk over je heen denderen als wandelaar. Vlucht maar zo snel mogelijk het bos uit, want er is geen plek veilig de komende uren. Overal groepjes opgehitste modderbesmeurde mannen(!) die je aan de kant schreeuwen of vloeken.

Wildhekken blijven open staan, draadafzettingen kapot gereden, paarden of ander vee door het land gejaagd. Dan hebben we het nog niet over het verstoorde wild dat zelfs in hun dekking verstoord wordt.

Met een winter zoals we nu hadden, was dat idd blubberfietsen.

Als daar in een paar uur tijd 200 blubberfietsen door hetzelfde spoor gekomen zijn bijna alle wandelpaden voorlopig onbegaanbaar.

De wilde zwijnen nemen die modderpoelen daarna graag in bezit. Dus enig nut heeft de verstoring nog wel gehad.

Ik gun ieder zijn hobby, maar waarom moet daarbij zoveel zinloos vernield en verstoord worden?

Overigens net zoals 'survival'/teambuilding uitjes, GPS nachtdroppings en in een file 4x4 rijden door het bos.

Of hebben wij hebben de pech in een mooie omgeving te wonen......?

Kouwe potuh!

Een paar jaar geleden heb ik met voet(zool) verwarmer gereden.

Toevallig had deze het (ronde) verwarmingselement precies op de plek van de SPD klip zitten.

Ondanks alle lovende woorden van Wim S. en H@rry L., heb ik er nooit wat aan gehad.

De batterij packs zitten irritant in de weg. Ik heb ze aan mijn kuiten gehad. Dat was een ramp. Daar horen ze te zitten (skischoenen) Zoals bij H@rry heb ik ze op boven op mijn schoenen vastgezet.

Ik vond het gewicht daar hoogst irritant. Het bleef ook niet zitten.

Bovendien waren de accu's na 4 uur al leeg. Het grootste probleem kwam na de winter.

Het bewaren van de accu's. Geladen of of juist niet? zomers elke maand bijladen of niet?

Een jaar later kostte het me 2 dagen de accu's weer tot leven te wekken. De capaciteit was terug gegaan naar nog maar 2 uur op halve kracht.

Daar komt nog bij dat de zool ondanks zijn geringe dikte wel moet passen in je fietsschoen.

Ik fiets altijd met sandalen en zelfs daarin zat alles nog strak. Je draagt meestal ook nog extra sokken immers. Ik heb nog getracht met oversokken te rijden, maar die waren geen lang leven beschoren.

Aan het begin van het 3e seizoen waren de accu's overleden. Ik ken techneuten die met veel moeite de accu hebben weten te vervangen voor iets anders. Bij mij zijn deze dingen met een fraaie boog in de prullenmand beland.

Ik draag nu 1 paar Marinowol 350 sokken van Icebreaker en heb de voetgaten dicht met Lycra.

Pas na 2 uur krijg ik licht koude voeten bij -5. Tijd voor een pauze dus.

Marloes is overgegaan op plastic Speedplay clips. Helpt ook tegen de koudebrug.

Fietsreparatieservice ANWB

FietsNed is volgens mij een professionele organisatie die veel meer aandacht verdient. In potentie zijn ze nu al beter toegerust dan de ANWB ooit zal worden.

Het zijn fietsenmakers met vaak al een eigen fietswinkel en werkplaats. In elk geval hebben ze kennis, ervaring en goed materiaal en materieel.

De intenties zijn goed van de ANWB, maar ik twijfel sterk of wij als utilitetsfietsers daar werkelijk baat bij hebben.

Als auto gerichte organisatie zijn ze kennelijk de binding met de W van Wielrijders in de loop van 100 jaar kwijt geraakt.

Naar mijn inschatting (ik heb een tijdje getwittert met @ANWB_fiets) leven ze in de veronderstelling dat er alleen incidentele fietsers zijn die met mooi weer en de auto, fiets op de fietsendrager ergens naartoe gaan. Van daaruit fietsend naar een terrasje gaan 5 km verderop en weer terug. Verder gaat hun inlevingsvermogen niet.

Ligfietsen kennen ze van horen zeggen en velomobielen hebben ze nog nooit van gehoord.

Bovendien gebruiken ze uitsluitend Shimano onderdelen (zijn er nog andere merken dan?) en de monteurs zijn 'Autofielen', omgeschoolde Wegenwachters met aanvullende cursus. Onmisbare hulp bij autopech maar bij een lekke fietsband?

Bij een gerichte vraag hoe ze dachten een ligfiets mee te nemen in een WW auto: 'Dan halen we toch gewoon het voorwiel eruit. Er is altijd een manier te vinden een fiets in onze voertuigen te laten passen.'

Dank U!